Made in Japan część 2

Zapraszam na dalszy ciąg podróży do Japonii. Tym razem chciałam opowiedzieć wam o japońskiej kuchni. Z czym Wam się kojarzy kuchnia japońska ? Jestem pewna,że w tej chwili odpowiadacie na to pytanie: SUSHI :) I dobrze. Jest to bowiem najpopularniejsza potrawa japońska.

Sushi jest to potrawa, przyrządzona, jak większość azjatyckich potraw, z ryżu. A oprócz tego składa się z owoców morza, wodorostów zwanych nori, ryb i kawałków warzyw oraz dodatków. Sushi podaje się z dodatkiem wasabi, czyli japońskim chrzanem. Jest wiele różnych rodzajów sushi. Tą potrawę spożywa się pałeczkami.
Inną dość popularną potrawą w Japonii jest tempura. Potrawa ta ma pochodzenie portugalskie i została wprowadzona do japońskiej kuchni w wieku XVI przez portugalskich misjonarzy jezuickich.

Do przygotowania tempury potrzebne są krewetki, ryby, kalmary, małże a także warzywa. Wszystkie te składniki są panierowane i smażone krótko na głębokim oleju.

Inną, bardzo kontrowersyjną potrawą japońską jest potrawa z ryby fugu.

 Ryba fugu jest to ryba z rodzaju rozdymkowych. Gatunek ten słynie z tego,że w jej ciele znajdują się bardzo silne toksyny, po których spożyciu człowiek może nawet stracić życie.

 Jednak japońscy kucharze, przygotowujący rybę fugu do spożycia, przechodzą specjalistyczne szkolenia, po to by ryba nadająca sie do spożycia nie zawierała niebezpiecznych substancji.Jedzenie tej ryby jest jak chodzenie po polu minowym. Może sie okazać,że będzie to nasz ostatni posiłek, jednak są też ludzie, którzy wychodzą z tego cało ;) Śmiałków nie brakuje. Więcej o tej i innych ciekawych japońskich potrawach, można poczytać w książce Anny Świątek "Japonia w sześciu smakach" ;) Polecam. Oczywiście polecam książkę. Co do potrawy z fugu to już sami zdecydujcie :)

Generalnie jak widać kuchnia japońska bazuje przede wszystkim na rybach, owocach morza, warzywach, a przede wszystkim ryżu. Większość potraw japońskich jest spożywana przy pomocy pałeczek.

Pałeczki są to dwa patyczki, które są wykonane z drewna. Jedzenie pałeczkami nie jest takie skomplikowane, jak się to wydaje mieszkańcom zachodu, przystosowanych do jedzenia sztućcami.



Tradycyjnym japońskim strojem jest, jak wiadomo, kimono. Jest to strój noszony zarówno przez kobiety jak i mężczyzn. Są także specjalne kimona dla dzieci. Historia tego stroju sięga epoki Heian (794-1192r) (więcej na temat historii Japonii opowiem w dalszych częściach opowieści o Japonii). Wtedy to ustalono kształt i wymiary kimona, zarówno dla kobiet jak i mężczyzn, przy czym kimona damskie są bardzo barwne i bogato zdobione, zaś kimona męskie są w stonowanych kolorach, często białych, czarnych, szarych czy brązowych.

kimono damskie 

Wszystkie kimona są szyte ręcznie, zgodnie z japońską tradycją. Tkanina, z której wyszywa się kimono jest również ręcznie zdobiona. Każde kimono jest różne od drugiego. Nie ma możliwości, by spotkać w Japonii dwa takie same kimona.

kimono męskie

Istnieje wiele rodzajów i fasonów kimona, w zależności od okoliczności, w których się je zakłada. Najpiękniesze kimona są zakładane na ważne uroczystości, a taką najbardziej uroczystą tkaniną w Japonii jest jedwab. Kimona robi się też z bawełny, lecz te kimona są mniej uroczyste. Współcześnie robi się też kimona z poliestru, które też są zakładane na mniej uroczyste okazje.
Dawniej kimona były noszone bardzo często, szczególnie piękne wyszywano dla gejszy, o czym za chwilę. Obecnie Japończycy noszą stroje typu zachodniego, a kimona wkładane są na specjalne okazje, np podczas ślubu albo ceremonii parzenia herbaty, czy inne ważne święta.
Kimona są przewiązywane specjalnym pasem, który jest bardzo szeroki i nazywa się obi.

Wspominałam już o gejszach. Teraz opowiem o nich trochę więcej. Z pewnością niektórzy z Was przeczytali książkę "Wyznania gejszy". W niej dobrze jest opisana kultura tego kobiecego społeczeństwa japońskiego, które po woli zanika. Gejsza (geiko) jest to dziewczyna posiadająca umiejętności artystyczne. Dziewczyna, ponieważ tą rolę spełniają kobiety, zwłaszcza w młodym wieku. Geiko jest to określenie dziewczyny, która jest już dobrze przygotowana do pełnienia swojej roli.  Natomiast meiko jest to dziewczyna, która dopiero uczy się tej sztuki. Meiko  uczą się różnych artystycznych umiejętności, takich jak gra na instrumentach. Jednym z najpopularniejszych instrumentów jest shamisen. Jest to instrument przypominający gitarę, o trzech strunach.

Ponadto młode gejsze, czyli meiko uczą się tańca, śpiewu, sztuki kaligrafii (znajomości i pisania poprawnie znaków japońskich) oraz ikebaną (układanie kwiatów). Dziewczyny, które chcą być gejszami, a raczej częściej są przymuszane do tego przez rodzinę, jak Chiyo w "Wyznaniach gejszy" Arthura Goldena (późniejsza Sayura, bowiem dziewczynki, które stają się gejszami muszą zmienić imię). Gejsze zamieszkują w specjalnych domach zwanych okiya. Swoją "pracę" wykonują w herbaciarniach, czyli zabawianie gości swoimi umiejętnościami - tańcem, śpiewem itd.
Gejsze muszą nosić cały czas kimono, mieć specjalnie upięte włosy i specjalny makijaż.

Najbardziej znanym miastem w Japonii słynącym z gejsz jest Kioto. W tym mieście są specjalne dzielnice zamieszkałe tylko przez gejsze. Najpopularniejszą z nich jest Gion Kobu. Stamtąd pochodzi najsłynniejsza japońska gejsza.
 Najbardziej znaną gejszą była Mineko Iwasaki, autorka ksiązki "Gejsza z Gion", którą polecam.

Na tym kończę dzisiejsze opowieści o Japonii i jej kulturze. Na dalszy ciąg zapraszam jutro.