Poznań - ważne miejsca w stolicy Wielkopolski cz.1 (Stary Rynek)

Witajcie Kochani moi Czytelnicy. Bardzo dziękuję, że tak chętnie wchodzicie na mojego bloga i go czytacie. Blog ten ma już ponad 7 tys. wyświetleń, a istnieje zaledwie kilka miesięcy. Bardzo lubię pisać na tematy, które mnie interesują. Ostatnio opisywałam ważny obiekt w Toruniu - Zamek Krzyżacki. Dziś przenieśmy się do stolicy Wielkopolski - Poznania. Opowiem Wam trochę o ważnych miejscach w tym mieście, zaczynając od Starego Rynku. Zapraszam do poczytania. Przepraszam, że mało zdjęć będzie w tym poście, ale tylko tyle udało mi się zrobić na Starym Rynku w Poznaniu. Jak będę jeszcze tam kiedyś, to uzupełnię galerię.

STARY RYNEK

Stary Rynek w Poznaniu jest trzecim co do wielkości rynkiem w Polsce (po Krakowskim i Wrocławskim). Poznański rynek zawsze tętni życiem. Można tu spotkać wielu spacerujących turystów oraz mieszkańców miasta.

Historia poznańskiego rynku sięga XIII wieku, kiedy to powstał z inicjatywy księcia Przemysła I. Poznań znajdował się wówczas na szlaku pomiędzy Prusami a krajami niemieckimi. Ze względu na położenie miasta od samego początku na rynku rozwijał się handel oraz rzemiosło.

RATUSZ

Najważniejszym obiektem Starego Rynku jest oczywiście Ratusz. Został on zbudowany na przełomie XIII i  XIV.
Poznański Ratusz uznawany jest za jeden z najpiękniejszych zabytków architektury renesansowej w Polsce i w Europie Środkowej. Ratusz początkowo nie miał wieży. Do tej pory zachował się fragment jej trzonu z 1508 roku oraz dwa portale na 1 piętrze. Renesansowego charakteru ratusz ten nabrał po przebudowie w latach 1550-1567.

Od XV wieku na wieży stał trębacz. Jego zadaniem było trąbienie w nocy o pełnej godzinie i powiadamianie o zagrożeniu pożarowym. Do dziś na rynku w letnie południa rozbrzmiewa z wieży hejnał grany przez trębacza.

LEGENDA O POZNAŃSKICH KOZIOŁKACH

Ważnym elementem ratusza są oczywiście koziołki. Pozwólcie, że przytoczę Wam legendę o słynnych poznańskich koziołkach...posłuchajcie.

W 1550 roku zaczęła się rozbudowa ratusza, kierowana przez Jana Baptystę Quadro. W 1551 roku odsłonięto zegar - dzieło Bartłomieja Wolfa z Gubina. Został umieszczony na wieży ratuszowej, aby odmierzać czas mieszkańcom Poznania.

Z tej okazji zorganizowano festyn, na który zaproszono wojewodę. Mistrz kucharski Mikołaj przygotowywał dla honorowego gościa udziec sarni. Nagle mięso zsunęło się z rożna i wpadło do ognia. Mistrz Mikołaj wpadł w rozpacz. Jego pomocnik Pietrek szybko wyruszył na poszukiwania mięsa na ucztę, ale niestety, wszystkie jatki były już pozamykane.

Pietrek dotarł do łąk znajdujących się za murami miasta. Tam zauważył dwa małe koziołki pasące się na trawie. Uznał, że są wystarczająco tłuste, by podać je gościowi.

Kiedy Pietrek rozwiązał koziołki, one sprytnie uciekły mu z kuchni. Wbiegły schodami na wieżę i wskoczyły na gzyms, tuż przy nowym zegarze.

Przed ratuszem tymczasem zrobiło się tłoczno. Burmistrz już oczekiwał przyjazdu wojewody, kiedy to nagle pojawiła się płacząca wdowa. Poskarżyła się ona burmistrzowi, że została okradziona. Płacząc u jego stóp, opowiadała, jak to Pietrek zabrał jej koziołki i porwał je do ratusza. Nagle rozległo się beczenie, które dochodziło z góry. Okazało się, że na gzymsie ratusza znajdują się dwa koziołki.

Mikołaj z Pietrkiem padli do nóg wojewodzie i opowiadali mu o historii z koziołkami w rolach głównych. Opowiedzieli mu także o spalonym mięsie na ucztę na jego cześć. Wojewoda był rozbawiony tą historią i wybaczył Pietrkowi tą kradzież. Koziołki zostały zdjęte z wieży przez straż i wróciły ze swoją właścicielką paść się na łąkę.

Po tym wydarzeniu wszyscy zasiedli do uczty. Wojewoda nie mógł zapomnieć o tej zabawnej historii z koziołkami i ustalił z burmistrzem, żeby wzbogacić o dwie figurki koziołków.

 

POMNIKI NA STARYM RYNKU

 

• PRĘGIERZ: Figurka kata z podniesionym mieczem, umieszczona na ośmiobocznej kolumnie  z piaskowca. Datowana jest na roku 1535. Pręgierz oznaczał miejsce karania zbrodniarzy - tu byli wystawiani na widok publiczny, karani chłostą lub pozbawieni rąk lub palców.
• FONTANNA NEPTUNA: Znajduje się na południowo-zachodnim narożniku rynku i przypomina o historii dawnych studzienek od 2004 roku. Fontanna została przez Marcina Sobczaka i Adama Piaska. Rzeźba ta przedstawia postać Neptuna z żoną Amfitryną i synem Trytonem.
• FONTANNA APOLLA: Znajduje się w południowo-wschodniej części Starego Rynku. Jest to jedna z najnowszych budowli w poznańskim rynku. Fontanna ta została zaprojektowana przez Mariana Koniecznego w 2002 roku. Stoi ona w miejscu studzienki, która od XVII do XIX wieku dostarczała wodę mieszkańcom Poznania.
• STUDZIENKA BAMBERKI: Ten zabytek obecnie znajduje się przy zachodniej ścianie ratusza. Jest to spiżowa figura dziewczyny z dwiema konwiami zawieszonymi na szońdach, ufundowana przez kupiecką rodzinę Goldenringów. Fontanna powstała w 1915 roku. Wykonał ją Joseph Wackerle. Studzienka, która została usunięta z rynku w 1945 roku. W obecnym miejscu znajduje się od 1977 roku. Rzeźba upamiętnia Bambrów - ludzi, którzy w XVIII wieku zamieszkiwali w wyludnionych wojnami i zarazą wsiach w okolicach Poznania.
• FONTANNA PROZERPINY: Niegdyś w narożnikach rynku znajdowały się cztery studzienki. Z nich zachowała się tylko jedna, która stoi przed fasadą ratusza. Wykonał ją z piaskowca w 1766 roku Augustyn Schops. Przedstawia ona porwanie Prozepiny przez Plutona. Rokokowaną fontannę zdobią putta z symbolami czterech żywiołów - ziemi, ognia, powietrza i wody.

WAGA

 

Budynek ten służył dawniej mieszkańcom Poznania z miejskiego targowiska. Znajdowała się w nim waga, na której ważono towary. Pierwsza waga powstała w drugiej połowie XIII wieku. Budynek ten przebudowano w latach 1532-1534 oraz w roku 1563. W 1890 roku Waga została rozebrana, a władze pruskie na jej monumentalnym budynkiem o architekturze neorenesansowej. Budynek ten jednak został zniszczony w czasie II wojny światowej. Potem, w latach 1950-1960 odbudowano budynek Wagi, zachowując kształt z XV wieku.

 

KAMIENICZKI MIESZCZAŃSKIE

 

Rynek jest otoczony szeregiem kamieniczek, których historia rozpocznya się w XIV wieku. Zamieszkiwali je wtedy lekarze, aptekarze, kupcy i złotnicy. Swój średniowieczny charakter budowle te zachowały aż do XIX wieku. W tamtym wieku wiele z nich zostało przebudowanych. Jednak w czasie wojny kamienice zniszczono. Po wojnie odtworzono je na podstawie rycin, które przedstawiały ich dawny (pierwotny) kształt.

 

DOMKI BUDOWNICZE

 

Spacerując obok ratusza naszą uwagę zwraca szereg kolorowych kamieniczek. Warto wiedzieć, że w czasach średniowiecznych stały się na ich miejscu drewniane budy. W tych budyneczkach sprzedawano głównie ryby, sól i pochodnie. W XV i XVI wieku miasto rozkwitało i drewniane domki zastąpiono kamieniczkami murowanymi. W dolnych częściach znajdowały się kramy, a na wyższych piętrach - mieszkania. Po zniszczeniach wojennych budynki zostały wiernie odtworzone. Jednak większość kolumienek, które podpierają konstrukcje, są oryginalne. Świadczą o tym daty wyryte na nich. Na jednej z nich widnieje napis "1535 rok".

 

PAŁAC DZIAŁYŃSKICH

 

Pałac Działyńskich został zbudowany w XVIII wieku dla marszałka wielkiego litewskiego - Władysława Gurowskiego. Pałac uzyskał barokowo-klasycystyczny charakter po przebudowie. Od 1808 roku budynek należał do rodziny Działyńskich. Przez kilka lat pałac ten pełnił funkcję nieoficjalnego uniwersytetu. Kolejnym właścicielem tego budynku był Władysław Zamoyski. Ozdobą pałacu są płaskorzeźby w attyce. Wykonano je w 1800 roku i przedstawiają sceny antyczne. Natomiast na samym szczycie znajduje się rzeźba pelikana, który rozpościera swoje skrzydła. Figura ta ma symbolizować ofiarność i poświęcenie.

 

W NASTĘPNYM POŚCIE NAPISZĘ O KOLEJNYCH WAŻNYCH I CIEKAWYCH MIEJSCACH W POZNANIU, KTÓRE WARTO ZOBACZYĆ.